HAWAI

3 Hegaldi ta geo Mexikotik Hawaira allatu ginan gabonak pasatzeko asmotan. Waikikira jun ginan, bertan Samperrekin juntatu eta 15 eguneko planina egiteko. 3 egun Waikikin pasa ta geo (Benidorm), kotxia alkilatu eta North Shorera zuzenian! Han Waimean, itsasondoan zegoen ostatu batian geatu ginan beste 3 egun eta hola kotxez eta bizikletaz rulo batzuk emanaz North Shore osua ezagutu genun. Kriston suertia euki genun ze han egon ginan egunetan urteko maretoia sartu zan. Aukera euki genun munduko olatuik famatuenak ezautzeko kriston itsasuakin!! Pipeline, backdoor, waimea, sunset…

Urtezaharren aurretik abioi bat hartu eta Big Island ezautzea ere jun ginan. Hilo herrian egon ginan pare bat egun eta egia esan earki pasa genun nahiz ta gauza askorik ez egon. Han juntatu ginan beste 2 katalanekin, Sergi eta Sergi, snorkling pixkat iten eta bolkanetatik pasiatzen.

Big Islandeko azkenengo eguna berriz Konan pasa genun, Samper baleak ikusteko desiatzen bait zegoen. Eta emateunez guk Kanadan baino suerte gehixeago euki zun!!

Big Island asko gustatu zitzaigun baina egia esan ez dao motxileruantzat oso preparauta, ez bait dao ia autobusik ezta hostal askorik ere.

Urtezahar egunian bertan bueltatu ginan Waikikira arratsaldeko 7tan, denbora justuakin afaitako lekua billatzeko. Halare earki pasa genun hirurok eta parranda earra bota genun nahiko parre eta dantza eginaz!! Benetan urtezahar ezberdina!!

Urteberriko ondorenakin batea, geunden hostal nazkagarri hura laga eta geatze zitzaizkigun egunetako hotel baten billa jun ginan. Egun hoietan Ion eta Samper Pearl Harbourreko museoa ikustea jun zian.

Waikiki aldamenean dagoen Diamond Headera ere buelta in genun.

Samperrek tiburoiekin igari egiteko aprobetxatu zun,

gu berriz, Hanauma Bayra jun ginan snorkling itea.

Ta holaxe agurtu ginan ba hirurok 15 egun polit pasa eta gero!!!

MEXIKO

MEXIKO D.F.

D.F., kriston eromena!! Munduko hiribururik haundiena da, hogeitahiru bat milloi biztanlerekin. Hau earki nabarmentzen da bertako zentrutik eta zokalotik paseatzerakoan!! Kaleak jendez gaiñezka, metroa toperaiño beteta… Halere kriston hiriburu interesgarria da eta ikusteko gauza pillarekin.

Hiru egun bakarrik genitunez gauza hauetxek aukeratu genitun iteko: Frida Khaloren etxea ikusi Coyoacanen eta Antropologiako museoa bixitatu. Museoa ikaragarria da eta egun osoa pasa genun bertan, halare denbora gutxikin geratu giñen.

Gau hortan berriz, Mexikon hain famatua den “lucha libre” (presin catch) ikustera joateko animatu ziguten. Ikaragarri ondo pasa genuen baina egia esan iñoiz ikusi dugun ikuskizunik kutreenetakoa izan zen!!

Azken eguna berriz Hawairako gauzak prestatzen eta zuentzat bloga idazten pasatzen ari gea!! Hemen bukatzen dia ertamerikako kontuak. Hurrena berriz kriston txip aldaketa!! Gañea hurrengo argazkitan bi izan beharren hiru izango gea!! AUPA SAMPER!!!

MEXIKO

OAXAKA

San Cristobaleko jendepillataz pixkat nazkatuta, Oaxakako kostara joan giñan erlaxatzera. Mazunten geratu giñen 4 egunez hango hondartza, paisaia eta janariaz gozatzen!! Gure bizitzako lehenengo aldia da Abenduan hondartzen eta eguraldi ederrarekin egonten garela eta egia esan earki eoten da!!!

Ia ertamerikako egunak bukatzen ari ziren eta Mejiko D.F.ra urreratu behar genuen. Hortarako Oaxaka herrira joan behar genun autobusa hartzera, baina lehenengo San Jose del Pacifikon geratu giñen pare bat gau pasatzen. Hau mendi tartean dagoen herri txiki polit bat da…

Oaxakara heldu, han egun bat pasa eta zuzeneko autobus txartela hartu genun Mexiko D.F.rako.

MEXIKO

CHIAPAS

Floresen autobusa hartu eta Colozaleko muga gurutzatuz Palenqueko herrira allegatu giñen 6 bat ordutan. Azkenean Mexikon!!! Ilusio handia genun lurralde hau ezautzeko, bidean aurkitzen genituen bidaiari denak oso ondo hitzegiten bait ziguten berataz eta baita leku pilla gomendatu ere. Hogei egun bakarrik geratzen zitzaizkigun ertamerikako bidaia bukatzeko eta Mexikoko geldiuneak egiteko aukeraketa bat in ber izan genun. Berez, gure hegazkin txartelarekin, hegaldia atzera genezakeen, baina gure sorpresarako Samper zetorren Hawaira eta Abenduak 20rako Honolulun egon nahi genuen berarekin.

Palenquera heldu eta segituan Panchan izeneko auzora joan giñen hostal bat billatzera. Behin hostatua hartuta zeozer jatera joan eta han ezagutu genuen Mirian sevillarra. Berarekin pasa genitun hango 3 egunak.

Hurrengo egunean Palenqueko ruinak ikustera joan giñen hirurok eta baita bidean juntatu zitzaigun Claudia Suitzarra ere. Lauron artean giro politta sortu zan eta earki pasa genun leku inpresionante hura ikusten.

Ruinetan 4 ordu pasa ta geo, Misol-hako urjauzian egin genuen geldialdia eta handik Agua Azuleko putzu eta urjauziak ikustera. Egun konpletua pasa ta gero earki afaldu genun laurok Panchanen.

Bigarren eguna lasai hartu geneun, ta baita aprobetxatu ere, Ekaitz gure hilobari deitu eta zoriontzeko.

Palenquetik 5 ordutan, San Cristobal de las Casasera heldu giñen. Hainbeste entzun eta gero desiatzen geunden Zapatista mugimenduaren zentro den herri hau ezagutzeko. Astebete pasa nahi genuen bertan eta halaxe egin genun. Beste herri askorekin gertatu bezela uste baino dexente turistigoagoa da. Zapatistak diren indigenen komunidadeak ikusteko aukera ez genun aprobetxatu eta gogoarekin geratu giñen komunidade hauetako Caracolen funtzionamentua ezagutzeko. Hala ere herriko jendearekn hitzegiñez eta Kinoki izeneko zentro kulturalean dokumental batzuk ikusiaz gaiaz eguneratu giñen pixka bat.

Chiapaseko hiriburua den Tuxtla Gutierrezera ere joan giñen, bertako “Cañon del Sumidero” bixitatu ere bai.

Goiz pasa bat in genun San Juan Chamula herrira bertako eliza berezian ite zituen ritualak ikusteko, arrautzak eta oiloak erabiltzen zituzten gaixotasunak sendatzeko. Oiloekin ritualak egiterakoan asko inpresionatzen zuen bukaeran lepoa nola bihurritzen zioten ikusteak.

Gainontzean hostaleko jendearekin egon giñen denborapasan, baita takerietan Mexikoko janaz gozatzen ere!! Azken egunetan lau gazte ezagunekin kointziditu genun hostalean, hauek Queretaroko unibertsitatean ari ziren ikasten. Azkenengo egunean berriz neska bat eta bere alabatxoa ere ezagutu genitun Altzolako apaizetxean bizi direnak. Ze txikia den mundua!!

GUATEMALA

FLORES ETA TIKAL

Gure Guatemalako azken geldialdia Flores herria izan zen. Kriston herri polita da, laku baten erdian dagoen irlatxo batean eraikia. Leku turistikoa eta polita izan arren, gu han gelditzeko arrazoi bakarra oso gertu dauden Tikaleko ruinak ikustea zen.

Egun horietako batian, azaroak 24 hain zuzen ere, ertamerika osoan emakumearen aurkako indarkeriaren kontrako eguna ospatzen zen. Floresen geundela ikusi genuen hango emakumeek antolatutako mobilizazioa.

Esan bezela Tikaleko ruinetara jun giñan. Guatemalan dauden Mayen ruina garrantzitsuenak dira. Benetan zoragarriak dira, Mayek duela hainbeste urte eraikitako tenplu eta piramideak. Esan zigutenez Tikaleko Mayen aroa gutxi gora behera 800 k.a.tik 800 k.o.ra iraun zuen.

GUATEMALA

IXIL LURRALDEA

Hasteko esan Ixil lurraldea izan dala Guatemalan gehien transmititu digun lekua eta esperientzia politena eduki deguna. Uste ez izan arren egun batzuk pasata konturatu ginen Guatemalan turista danai leku berdiñetara eraman nahi izaten gaituztela, organizatutako tour eta garraioetan. Hau ez da txarra bidaiari desberdiñak ezautzeko baiña konturatze zea bertako jende eta kulturakin ez dezula batere kontakturik edukitzen. Hori izan zan behintzat gure inpresioa.

Benetan asunto hontaz nazkatzen hasi giñanian, zortia eduki genun eta proiektu polit bat allatu zan gure eskutara, “ekoturismo Ixil” deitzen ziotena. Honen funtzionamentuakin lurralde hortako komunidade indigenekin elkarbizitzeko aukera eduki genun egun batzutan. Gainera ordaindutako diru guztia komunidade horietara jute zan zuzenian. Nebajea allatu, eta bertan elkartu giñan gure gia izango zan Josekin, bera jaio zen Xix aldeara abiatzeko.

Han egon ginen egunetan kriston zortia eduki genun ze ekoturismo hori bultzatzeko CNNko kazetariak zeuden pare bat egunetarako erreportai bat egiten. Hauek han zirela eta inguruko aldeatan aktibitate ugari antolatu zituzten eta haiek ikusi eta bertan parte hartzeko aukera izan genun.

Egun hoietan gehienbat Joseren familiarekin egin genuen hartuemana. Beraiekin eta beste familia batzuekin egin genituen otorduak haien etxeetan, beraien bizimodua ezagutuz, 36 urte iraun zuen gerrako historioak entzunez eta baita konkista aurreko Mayen bizimoduaz jakiñaz ere.

Asko inpresionatu diguna ze baliabide gutxikin eta gobernuaren batere laguntzarik gabe ze proiektu pilla atera dituzten aurrera gerra ondorenean. Hauetan beraientzat garrantzitsuena, Xix aldean eraiki zuten institutoa da. Hau pixkanaka pixkanaka aurreratzen eta hobetzen joan dira urtetan zehar. Ume eskola bezela hasi zena, gaur egun eskolaz gain, lanbide ezberdiñak ikasteko instituto bat da. Inguruko aldea guztietako jendea joaten da arotzgintza, ogigintza, jostungintza…etb. ikastera. Onena da asko interno bezela joaten direla eta ez dutela xentimorik ordaindu behar ez ikasteagatik, janagatik ezta materialagatik ere. Hau dena miresgarria da!!

Egun hauek ahaztezinak izan zian eta pena haundiakin agurtu giñan Jose eta bere familiataz, baita herriko beste jendiataz ere. Egia esan danan artian etxian bezela senti arazi ziguten. Eskerrikasko denagatik eta agur bat denei!!!

GUATEMALA

ANTIGUA – ATITLAN – SEMUC CHAMPEY

Alperkeriak jota eon gea baña pilak kargatu ditugu eta berriz ere martxan jartzeko prest!!

Granadan gozo gozo jarri ondoren, Erika eta bestiak agurtu eta 16 orduko autobus bidaiari ekin genion. Pena pixkatekin Honduras eta El Salvador autobuseko leihotik ikusiaz pasa genitun eta ilusioz beteta Guatemalara iritsi giñan!!

Hiriburua utzi eta Antiguan hartu genun ostatu. Antigua kriston polita iruditu zitzaigun baina pare bat egun pasata, konturatu giñan gehitxo zala. Turistikoegia iruditu zitzaigun, bere kale txukun eta jatetxe garestiekin.

Behin Antiguan egonda derrigorrezko bixita gendun Pacaya bolkana. Hau benetan pena merezi izan zun bixita bat izan zen. Pacaya bolkanan berezitasuna, laba benetan urre ikusteko aukera da. Arratsaldeko turnoa hartu genun illunpetan laban gorritasuna gehiago nabarmentzeko. Ordu terdiko bidea geneukan goraka eta ez genun asko espero ikusiko genuna hain inpresionantia izango zanik. Kriston laba erreka geneukan gugandik 2 metro eskasetara!!

Antiguako egunak herria ezagutzen pasa ondoren Atitlan laku aldera jun giñan. Inguruko herririk garrantzitsuna Panajachel izan arren gu San Pedro de la Lagunan gelditu giñan, lasaio zalako. Lakua ikaragarria da, mendi eta bolkanez inguratuta bait dago. Pena bat da, azken hillabetetan lakua txerrikeriz bete bait da eta alga toxikoz josi, ondorioz ezin daiteke lakuan bañatu. Halare herriko jendea jo ta su ari da garbiketa lanetan eta espero deu ahal den lasterren lakua berreskuratzea lortuko dutela.

Iritsi eta hurrengo egunian, osteguna zenez (osteguna eta igandetan izaten bait da) Chichicastenangoko artisau merkatura jun giñan. Hau de eromena!! Milla postu, regateo gogorra baina kolorez jositako erropa eta tela zoragarriak!! Egun polita pasa genun eta baita erropa pixkat erosi ere bidaiarako.

Chichicastenangotik bueltan, gure sorpresarako zoro moduan urreratu zitzaigun neska bat. Zein izango eta Rebeca estatu batuarra, zopiloteko laguna!! Kriston poza eman zigun bera aurkitzeak eta hurrengo egunerako txangoa prestatu genuen elkarrekin “Nariz del Indio”ra joateko.

“Nariz del Indio” laku gainean dagoen mendi tontor bat da. Goizeko 4retan irten giñen denok illunpetan, tontorretik egunsentia ikusteko. Bista ikaragarria zen eta lekua ere ondo polita, ritual mayak egiteko altare eta guzti!!

Goiz pasa polita egin ta geo, ondo gosaldu ta danak lotara. Arratsaldean berriz Rebecarekin juntatu eta herriko terma artifizialetara bixita, ur berotan muskuloak erlaxatzera. Earra!!!!

Antigua bueltatu eta Semuc Champeyko putzu naturalak ikustera. Hona heltzeko pakete bat hartu genuen tour osua sartua zeukana: garraioa, hotela eta parketako sarrerak eta gia. Azkenengo aldia!! Allatu eta Koki, gure 14 urteko gia profesionalaren laguntzaz, xaguzaharren kobara. Millaka eta millaka xaguzahar kobatik irtetzen gure muturren aurrean.

Hurrengo goizean zuzenean putzu famatuak ikustera. Nola esan… guretzat munduko marabilletako bat!! oso egun dibertigarria pasa genun, kobazulo illuneko errekak esploratzen kandelak hartuta, 8 bat metroko urjauzitik salto egiten, zuhaitz bati lotutako kolumpio batetik errekara saltoak egiten eta nola ez putzu naturaletan bañatzen!!

Eguna leher eginda bukatu genun baina gauza earra da holako egun bat eta geo hamakako lasaitasunian erlaxatzia!

NIKARAGUA

   Konturatzeako denbora pilla jun zaigu Kosta Rikan eta 2 hillabete eskas geratu zaizkigu Nikaragua, Guatemala eta Mexiko ezautzeko (El Salvador eta Honduras saltatu in ditugu). Horregatik Nikaraguan gehien interesatze zaizkigun 2 parada in eta aurrea segitzia pentsatu deu.

   Kosta Rikan autobusa hartu eta Nikaraguako frontera pasa genun inongo arazorik gabe. Lehenengo parada Ometepe irla zan. Hau mugatik pare bat ordutara dago, San Jorgen ferria hartu eta zuzenian irlara. Pare bat orduko bidea in genun Ometepekin txundituta, ze irla oso handia ez izan arren 2 bolkanez osatua dago, Concepcion eta Madera izenekoak. Moyogalpa herrian utzi zigun ferriak eta bertan pare bat gau pasa genituen finkara jun aurretik.

 

 

   Moyogalpan ¨El Indio Viejo¨ ostatura jun ber genun Barbarak, lagun estatu batuarrak, emandako enkargua egitera. Bertako sukaldaria zen Hanniri Barbararen oparia eman genion eta lasai pasa genitun han 2 egun herri ingurua ezagutuz eta Hannik preparatzen zizkigun janariataz disfrutatuz.

 

 

 

 

 

   Autobusa hartu eta ¨El Zopilote¨ finkara. Aurretik esan bezela ¨El Zopilote¨ finka ekologiko bat da eta astebeterako hartu genun bertan ostatu egunean lau orduz ¨lan¨ egiñaz. Finka honek ¨Permakulturaren¨ ideia jarraitzen du, bizitzeko beharrezkoa duten guztia beraiek lortzen dute modu naturalean, beste era batera esanda, autosufizienteak dira. Baita ere sortzen degun zabor guztia berziklatzen saiatzen dira. Adibidez: dutxa eta sukaldeko urak naturalki filtratu, garbitu eta berriro erabiltzeko moduan jartzen dituzte. Kaka egiteko bañu sekuak dituzte, hau da egin beharrak egin, papela ere bertara bota eta gañetik arroz azala botatzen genuen dena lehortzeko. Honekin konposta egiten zuten eta landareen ongarritzat erabili. Pixa berriz ¨orinaderotan¨ egiten genuen eta hau ere prozesu baten ondoren landareen repelente gixa erabiltzen zuten. Berdiña zigarro kolillekin. Landare pilla bat zituzten, horien artean kakaoa, tabakoa, kafea… horiekin produktu organikoak egiten zituzten.

 

 

 

 

   Gu goizeko 7tako hasten giñen lanean eta filtro berri batentzako harriak jasotzen genituen ordu terdiz. Gero Bruno, finkako nagusi italiarrak, buelta bat ematera eramaten zigun funtzionamentu guztia esplikatzeko, oso interesgarria!! Egun batean zuhaitzetik jasotako limoiekin limonada egin genuen, beste egun batean sutan kafea tostatzen ibili giñen eta gehien gustatu zitzaiguna, kakaoa tostatu, zuritu, xehetu, panela azukrearekin nahastu eta bonboiak egitea izan zen. Primeran pasatu genuen eta bonboiak ikaragarriak zeuden!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   Hauetxek gure hango lan kontuak. Argazkitan ikusi dezuen bezala ez giñen gu bakarrik ibili. Ekipo polita juntatu giñan: harreran Guillermo argentinarra zegoen lanean, pertsona xelebre eta oso natuala.

 

 

    Gurekin goizean lanean Mariano eta Sofi argentinarrak ere. Hauekin pasatu genuen denbora gehiena eta benetako 2 lagun egin genituen. Pertsona zoragarriak!!

 

 

   Han ezautu genituen baita ere Erika, neska puska oiartzuar bat!!, handik egun batzutara elkartu zitzaigun Erikaren lagun Ainhoa, urretxuarra eta talde polita osatu genun Cesar hondurarra eta Rebeka estatu batuarrak. Eta nola ez, handik pasatzen zen edozeinekin!!

Iñoiz ahaztuko ez ditugun 8 egun pasa genitun bertan. Elkarrizketa ugari, harrizko labean egindako pizza jan ederrak, zerbezaz lagunduta eta nola ez kriston girua!!

 

 

 

 

   Pena earrakin agurtu giñan danak baiña bakoitzak bere bidaia segi ber du eta berriz elkar ikusteko esperantzakin bukatu zan gure Zopiloteko abentura.

 

 

   Nikaraguako bigarren eta azken parada, Granada. Goizez allatu giñan Granadara, hemen Hanniren ahizpak duen hostalian geatu giñan. Granada herri koloniala da, kolore ezberdiñetako eraikuntza eta eliza pilluakin. Allatu orduko etxea deitzeko aprobetxatu genun (bazian eta 2 hillabete etxekuakin hitzein ez genula), poza emateu familikuan ahotsa entzutia noizian behin!! Internetez emailak bidali eta bloga txukuntzeko ere hartu genun denbora pixkat (5 ordu luze!!).

   Argazkitan ikusiko zenuten bezala, Ionen bizarra etzan 2 eguneko bixarra! Eta mutillak azala xenxible xamarra dakanez, bigarren egunian aprobetxatu genun barberi batian estrenatzeko. Beitu ze lan polita in zion bertako mutil gaztiak!!

 

 

 

 

   Behin aurpegia txukunduta, in berreko ruta iten ibili giñan herrian, elizak eta merkatua bixitatuz.

 

 

 

 

 

   Hurrengo egunian Masayako merkatu artesanalian egon giñan eta herriko autobus paradako kaosakin ere pixkat flipatu genun.

 

 

   Granadako egonaldiai bukaera ona emateko, berriz ere Erika ta Ainhoakin juntatu giñan trago batzuk hartzeko. Laurok elkartu giñanian, gure sorpresarako Cesar ere topatu genun. Gustora ibili giñan danok zeoze afaldu eta salsa eta reggaetoi pixkat dantzatzen!! Pena da gauaren onenian jun in ber izan giñula, autobusa bait geneukan gau hortan bertan Guatemalaraiño!! Behintzat bero bero inda jun giñan!!

PUERTO VIEJO ETA TAMARINDO

Osa penintsula kosta rikako hegoaldian dao ia Panamakin mugan. hasierako plana Panamara jetsi, hango herri batetik karibe aldera pasa eta Bocas del toro irletara jutia zan egun batzuk pasatzera. Gauza da oso gustoa gabiltzala hemen eta uste baino denbora gehiago pasa degula bertan. Beraz Panama saltatu, San Josen azken gaua pasa eta Puerto Viejora jun giñan zuzenian.

Herri hau asko gustatu zitzaigun. Kosta Rika da baina Jamaikan sentitze zea egun hoietan! Ustez trenbidea iteko Jamaikatik ekarritako esklabu afrikarrak daude bertan. Komunitate ezberdin bat da, ia danak beltzak dia eta hizkuntza ere ezberdina dute, erdera eta ingelesan nahasketa bat. Kriston anbiente rastafaria dao, dena da gorri, hori eta berdea eta Bob Marleyren banderak daude nonahi!

Oso egun lasaiak pasa ditugu hemen, zuzeneko musika entzunaz afaldu bitartean (sabina eta peralesen kantu ta guzti), aire libreko zinean pelikulan bat ikusiz…

Manzanillora ere jun ginan bizikletak hartuta. 13 kilometrota dagon herri txiki eta polita da, baina politena bidia izan zan, lau perezoso ikusteko zortea izan genun eta, gainera berta bertan geneuzkan!! Oain arte ikusi deun animaliarik politena da. Argazki hauek ikusi ta geo ez al da ala??

Eguna bukatzeko animali bat ikusi genun, polita bai, baina pixkat akojonatzen duna. Metro terdiko suge bat gurutzatu zitzaigun muturran aurrean. Errepidea gurutzatu eta basoan sartu zan. UF!!!

Puerto Viejotik atera, Kosta Rika gurutzatu autobusez eta Tamarindora iritsi ginen egun hortan bertan. Etzeon gure planetan baina kriston berotua hartu genun eta baula dortokak ikusteko saiakera in geun. Herria zeharo gringotuta, dana txurfer yanki rubioak eta hotelazoak!! Bigarren gauian bertako gia asoziazioakin saiatu ginan dortokak ikusten, baina dirua alferrik botatzea izan zen, nathional geographiceko dokumentaletan jarraitu beharko ditugu ikusten, ez bait zen dortoka bat bera ere irten hondartzara desobatzera!!

Halere talde polita juntatu ginan eta zain egon beharreko 6 orduak berriketa saioan segituan pasa zitzaizkigun. Bertan juntatu ginan, Gironako pareja bat eta mutil italiar eta neska donostiar batek osatutako bikotia. Azken hauek San Josen bizi zian Aitziberren lanagatik, arrazoi beragatik Sarajevon bizi izan ziren eta hurrengo destinua Ginebra zuten. Gustoa eon gina beraien Kosta Rikako bizimoduaz hitzeiten!

Bada ordua ta ia Nikaraguara guaz. Han, Ometepe irlan, finka ekologiko bat bisitatzeko gomendioa egin ziguten. Hangoekin hitzegin deu eta astebeterako plana egin degu han egunero 4 orduz lan egin eta bertako funtzionamendua pixkat ezautzeko. Hau dena hurrengo kapituluan!!!

MANUEL ANTONIO ETA OSA PENINTSULA

Puntarenasen dana soluzionatu eta Manuel Antonio aldera jun giñan. Manuel Antonio pazifiko aldian daon parke natural bat da eta esaten dutenez Kosta Rikako hondartzarik politenak daude bertan. Etzuten arrazoi faltarik!!

Lonely Planeteko gidari jarraituz herrian zeuden kabina (hemen gelei horrela deitzen diete) batzuk ikusi genitun baina zeharo kutriak eta garestiak iruditu zitzaizkigun. Hortaz, paseo bat emanez, bakoitzak 10 kilo bizkarrian hartuta, hotel batzutan galdetzia pentsatu genun eta gure sorpresarako aurreko kabinan prezio berdiñean lortu genun, pixkat burrukatuta. Ordurarte eduki ez genitun lujo denak bertan geneuzkan!! Aire egokitua, sukaldia gelan bertan, pistina eta 10 metrora geneukan hondartzara ematen zuen pasarela!! A tope!!

Lau gau gelditu giñan bertan erregian pare!! Egun hoietan Manuel Antonioko parkea bixitatu genun, animali dexente ikusteko zortiakin, hondartza ta pistinaz gozatu genun eta azkeneko egunian “surf” iteko ere aprobetxatu genun. Ta gure tamañako olatuak tokatu zitzaizkigun gañera!!

Handik hegoalderaka segiz, Osa penintsulara iritsi giñan, Drake bahiara. Hortarako Queposetik Palmar Nortera autobusa hartu, bertan taxi batez Sierpera joan eta handik txalupaz Drakeraino.

Taxian Rafa izeneko gizona ezagutu genuen. Txalupako kapitaina eta Jade Mar kabinetako jabea. Kostarrikar oso jatorra!! Tratu batetara allatu giñan berekin eta tenporada bajua denez, merke merke ordainduz, kabaña indibidual bat lortu genun. Hau gain batian zeon eta bahiara kriston bistak zezkan!!

Lehen esan deun bezela hemen tenporada bajua da, hemen “negua” deitzen diote. Suposatzea goizetik gaueraino euripean egon beharko genukela baina gure zortez sekia antzeko bat dao. Esan digutenez dena “el niño” efektuagatik da, efektu zikliko bat denez 5 urtetik behin edo etortzen da. Guretzat bidaiatzeko hobea den arren arroz uzta asko galtzen ari omen dira nekazariak. Hurrengo urtea oraindik okerragoa izango omen da baina hortik aurrera berriro euriteak!!

Drakerekin jarraituz lehen egunian kostako bide bati jarraituz (oihan itxian zehar) Caletas hondartzara jun giñan. Esan beharrik ez oihan hauek oso hezeak diala eta sartu orduko izerdi patsetan jartze zeala. Hala ere gure zorionerako uste baino askoz bitxo gutxiago dago!!

Etxea bueltan gustoa eon giñan inguratu zitzaizkigun “cara blanca” tximuei begira. Baita kostatik 300 metrora jolasian eta saltoka hasi zitzaigun baleari ere. Kanadan hauek ikusteko dirutza ordaindu ondoren Kosta Rikan eta kasualitatez tokatu behar!!

Bigarren egunian bide berdiña aurreraxeago jarraituz (denera 10 kilometro edo) San Josecito hondartzara allatu giñan snorkling-eko ekipua hartuta. San Josecito hondartza inguruko gardenena da arraitxuak ikusteko. Halare itxasua moitu xamarra zeon eta ez genun aukerarik izan arrai gehiegi ikusteko. Hori bai, hondartza zoragarria zan, gustoa egon giñan tripaz gora eta hemen ia beti gertatzen ari zaigun bezela bakarrik egon giñan hondartza guztian, ez Zarauzko udaretan bezela!!

San Josecitora allatzeko “rio claro” izeneko erreka gurutzatu genuen. Iñongo arazorik gabe gurutzatu genun ixtarretaraiño iristen zitzaigun uretatik.

Baino ordu batzuk beranduago gauzak asko aldatu zian. Marea igotzearekin batera txikia zana haunditu egin zan. Beira, nola pasa ber izan genun erreka!!

Drakeko azken eguna. Isla del Cañora guaz berriz snorkling iteko intentzioakin, baina ez bakarrik, oraingoan beste 45 kostarrikarrekin baizik. Rafaelek oferta ona egin zigun berriro eta talde hortan sartu gintun. 3 txalupetan banatu giñan eta irlara! Guri etziguten ezer komentatu baina de repente irlatik 50 metrotara gelditu eta uretara bota ziguten uretako antiajo, salvavidas eta guzti!! Hura bai gozada, hondar eta koralezko fondoa zeon eta txoatzen ibili giñen koloretazko arraiei begira. Handik hondartzara, eguna lasai lasai bota eta buelta.